W Irlandii czai się plemię o nadludzkiej urodzie i mocy, które przybyło na chmurach burzowych, by zawładnąć ziemią. TuathaDe Danann, czyli Lud Bogini Danu, to istoty sidhe, których olśniewające postaci i magiczne artefakty wciąż budzą grozę i podziw wśród wędrowców. Ponoć ich spojrzenie może porwać duszę człowieka.
Te celtyckie istoty sidhe wyróżniają się nadprzyrodzoną urodą, wysokim wzrostem i smukłą sylwetką. Hipnotyzują każdego, kto spojrzy w ich jasne oczy. Ubierają się w najpiękniejsze stroje i zbroje, zdobione złotem i srebrem. Ich włosy falują jak jesienne liście w wietrze.
Wojownicy, tacy jak Dagda, noszą ogromne kije, które mogą pozbawiać życia, ale też leczyć. Są też tacy jak Lug (zapisywany też jako Lugh), będący ojcem Cuchulainna i emanujący blaskiem słońca. Z kolei wojownicza Morrigan znana jest nie tylko ze swojej urody, ale też zdolności przemiany w kruka.
Ich skóra lśni delikatnym światłem, a ruchy są pełne tanecznej gracji. Wspomagają się magią fith-fath, która umożliwia stanie się niewidzialnym w unoszącej się mgle. Co ciekawe, te niezwykłe istoty nigdy się nie starzeją i zawsze pozostają młode i piękne. Są wiecznymi strażnikami Natury, personifikacją sił ziemi, wody i wiatru.
Jak Tuatha de Danann przybyli do Irlandii?
TuathaDe Danann, zwani czasem też Fir Dea, wywodzą się z mitycznych miast Falias, Gorias, Murias i Findias, skąd przynieśli cztery potężne talizmany. Są nimi: Kamień Przeznaczenia Lia Fail, włócznia Luga niechybiająca celu, miecz Nuady i legendarny kocioł Dagdy, który zawsze pełen jest jedzenia. Przybyli do Irlandii w czasie Beltaine, otuleni gęstą mgłą, co pozwoliło im niepostrzeżenie wylądować na zachodnim wybrzeżu. Tam też stoczyli pierwszą bitwę pod Magh Tuireadh z Firbolgami.
W drugiej bitwie pod Magh Tuireadh Tuatha De Danann zmierzyli się z Fomorianami dowodzonymi przez Balora. Lugh poprowadził swój lud do zwycięstwa. Ostatecznie jednak celtyccy bogowie zostali pokonani przez protoplastów Celtów, przez co Tuatha De Danann musieli schronić się w podziemiach sidhe oraz legendarnej krainie Tír na nÓg. Ponoć nadal tam przebywają, służąc Naturze i kontrolując losy śmiertelników.
Tuatha De Danann żyją w harmonii z naturą, celebrując cykle roku poprzez rytuały takie jak Beltaine i Samhain. Ich muzyka i śpiew przyzywają tańczące żywioły. Są mistrzami rzemiosła. Zgodnie z mitologią celtycką, w sidhe dzielą się bogactwem z godnymi, ale karzą pychę, sprowadzając klęski na pola ludzi, którzy ich rozzłościli.
W późniejszym folklorze Tuatha De Danann oraz fakt, że zamieszkali w kurhanach i wzgórzach znanych jako sidhe, stali się podstawą do wierzeń w Aos Si, czyli “ludzi ze wzgórz”. Obecnie Aos Si są nam lepiej znani jako wróżki i elfy.
W interakcjach z ludźmi objawiają się jako opiekunowie lub kusiciele. Przewożą dusze zmarłych przez morze, budzą namiętności, krążą nad polami bitew, decydując o losach wojowników. Walczą zaciekle o swoje ziemie, ale wolą magię od stali, choć walczyć potrafią doskonale. Zazwyczaj jednak tworzą sztormy i iluzje, by odpierać ataki na swe tereny.
Co ciekawe, Tuatha De Danann są celtyckimi bogami z dawnych czasów. Jednak w wyniku późniejszej chrystianizacji, zostali oni zdegradowani do roli potężnych, nadnaturalnych istot żyjących w zaświatach.
