Przejdź do treści

Jak stworzyć drużynę fantasy? Coś więcej niż wybór klas RPG

Wojownik, mag, łotrzyk i uzdrowiciel to uniwersalny i wygodny zestaw, ale drużynie fantasy przydałoby się coś więcej niż zestaw klas do walki. Postacie powinni się różnić, ale nie tylko tym, co potrafią. Jak stworzyć drużynę fantasy, która ma sens fabularny?

Jakiej klasy tutaj brakuje?

Naturalnym odruchem jest zastanawianie się nad brakującą klasą, która mogłaby uzupełnić drużynę. Szczególnie jeśli dużo grasz w RPG. Masz wojownika, więc potrzebujesz maga. To naturalne. Podczas walk przydaje się też uzdrowiciel. A skoro już przebiją się przez ten loch, to warto, żeby mogli otworzyć skrzynie zamknięte na klucz. Drużyna gotowa.

W powieści czy opowiadaniu nie musisz jednak budować idealnie zbalansowanego zespołu. Postacie nie istnieją po to, żeby wypełnić wszystkie mechaniczne luki. Mogą czegoś nie umieć, a nawet właśnie brak tej konkretnej umiejętności może prowadzić do ciekawych zwrotów fabularnych. Drużyna bez uzdrowiciela musi być znacznie ostrożniejsza. Brak elokwentnego maga spowoduje problemy na dworze. Bohaterowie pozbawieni wsparcia wojownika mogą być bardziej skłonni do negocjacji albo ucieczki.

Czego potrzebuje Twoja opowieść?

Zastanów się, jakie rodzaje konfliktów będą najważniejsze w fabule. Jeżeli bohaterowie mają podróżować po nieznanych krainach, może przydać się ktoś, kto świetnie orientuje się w terenie. Jeśli duża część historii rozgrywa się na dworze i wśród arystokracji, przyda się wsparcie osoby rozumiejącej etykietę i politykę. Poza standardowymi klasami RPG możesz potrzebować też kogoś znającego języki, historyka, archeologia, stratega. Funkcja postaci powinna wyrastać z rodzaju historii, którą chcesz opowiedzieć.

Jak stworzyć drużynę fantasy? Oddziel umiejętność od osobowości

Odważny wojownik, inteligentny mag, cyniczny złodziej albo łagodny uzdrowiciel? To schematy, które przez lata się sprawdzały. I te archetypy postaci RPG nadal działają, ale przecież nie są obowiązkowe. Wyobraź sobie znakomitego wojownika, który panicznie boi się śmierci. Jak to wpłynie na jego zachowanie? Być może będzie częściej starał się uniknąć konfliktu, a jak już dojdzie do walki, to nie cofnie się przed niczym. Łagodna i sympatyczna uzdrowicielka? A może kobieta opryskliwa i złośliwa, która znacznie większą uwagę przykłada do badania i leczenia ran, które ją fascynują, niż do uczuć pacjenta?

To prosty zabieg: stworzenie charakteru postaci, który jest niezależny od profesji. Dzięki temu, nawet jeśli tworzysz armię mającą kilku uzdrowicieli, każdy z nich będzie unikalnym bohaterem.

Jedna postać, jedna funkcja? Niekoniecznie

Ciekawa postać zwykle wnosi do drużyny kilka rzeczy jednocześnie i niekoniecznie są to konkretne umiejętności. Przywołam tu ponownie wojownika, który doskonale walczy, a przy tym boi się śmierci. Z pewnością jego postać nie ogranicza się tylko do tych dwóch rzeczy. Jako rycerz albo zwycięzca licznych turniejów może mieć kontakty wśród arystokracji. Kolejnym przykładem jest złodziej, który otwiera zamki i zna podziemne korytarze, ale może też znakomicie czytać ludzi. W końcu taka umiejętność z pewnością przyda mu się podczas kradzieży. Same postacie z kolei też bywają niejednoznaczne, a ich moralność jest kwestią dyskusyjną.

Czy kompetencje postaci mogą się nakładać?

W RPG często opłaca się maksymalnie rozdzielać role (ten od walki, ten od zaklęć). W powieści nakładanie się umiejętności może być bardzo ciekawe. Dwóch świetnie walczących bohaterów, ale jeden korzysta ze szkolenia wojskowego, a drugi bazuje na doświadczeniu zdobytym podczas ciężkiego życia. Jeden mag podchodzi do magii z szacunkiem i rozwagą, a inny traktuje ją jako źródło potęgi i władzy. Te odmienne spojrzenia i style nie oznaczają, że obie postacie nie mogą być częścią tej samej drużyny. Mogą jednak prowadzić do naturalnych konfliktów albo rywalizacji.

Dobieranie postaci poprzez kontrasty

Najbardziej jaskrawym przykładem jest chyba optymista i pesymista, ale może być też arystokrata i mieszczanin albo fanatyk religijny i ateista. Kontrasty mogą mieć znaczenie dla historii oraz rozwoju fabuły. Mogą pomóc w opracowaniu momentu przełomowego i przemiany bohatera, ale też w ukazaniu świata. Na wojnę inaczej spojrzy idealista kierujący się honorem, a inaczej weteran, który utracił romantyczną wizję walki.

Tutaj tylko trzeba pamiętać, żeby tworząc kontrasty, nie zapomnieć o spoiwie. Jeśli będą same kontrasty i nie będzie nic, co łączy drużynę, to długo ona nie przetrwa. Tym spoiwem może być wspólny cel, przysięga, wspólny wróg czy przetrwanie.

Skąd pochodzą Twoi bohaterowie?

Postacie z tej samej kultury, klasy społecznej i środowiska mogą mieć różne charaktery, ale możesz w tym kotle trochę namieszać. Arystokrata, mieszczanin, były niewolnik i barbarzyńca w jednej drużynie? Czemu nie? Każda z tych postaci inaczej patrzy na kwestie władzy, wolności, pieniędzy, religii czy obowiązku. W fantasy dodatkowe różnice mogą wynikać z różnic kulturowych między rasami. Ale tutaj też uważamy, żeby nie popaść w popularne schematy. Elf jest indywidualną jednostką, a nie chodzącym przykładem “idealnego” elfa fantasy.

Jak stworzyć drużynę fantasy, czyli o doświadczeniu postaci

Cała drużyna jest kompetentna i każdy wie, co ma robić! Tylko że w życiu rzadko się to zdarza. Weteran jest dowódcą drużyny, w której są też ludzie, którzy po raz pierwszy opuszczają rodzinne miasto. Nie tylko musi osiągnąć swój cel, ale jeszcze przypilnować, żeby w miarę możliwości wszyscy przeżyli i nie pozabijali się swoimi mieczami. Różnica w poziomie doświadczenia postaci tworzy naturalne relacje, takie jak mentorzy i uczniowie albo rywale. Tutaj pojawia się jeszcze jedna zaleta: możesz pokazać wszystko czytelnikowi, bez tłumaczenia każdej kwestii.

Jedna postać, która potrafi wszystko

Bardzo kompetentny bohater jest jak najbardziej ok, ale jeśli jednocześnie jest najlepszym wojownikiem, strategiem, tropicielem, negocjatorem, magiem i jeszcze do tego zna pięć języków i dobrze czuje się wśród arystokracji i dzikich plemion, to reszta drużyny traci znaczenie. Stają się zwykłymi pionkami rozmieszczanymi po planszy i próbującymi zapchać dziury w historii. Nawet najwspanialszy bohater potrzebuje obszarów, w których sobie nie radzi. Zależność między postaciami jest jednym z głównych powodów, dla których drużyna fantasy w ogóle ma sens.

Setki ludzi, setki pytań i setki odpowiedzi

Dobrym testem składu drużyny jest prosta sytuacja. Wyobraź sobie, że bohaterowie dowiadują się o ważnym urzędniku pracującym dla wroga. Szpieg! Co zrobi każda z postaci w Twojej drużynie fantasy?

Honorowy wojownik może głosować za aresztem i sądem. Sprzeciwi się morderstwu, a także nie zechce stanąć do walki z niemal bezbronnym urzędnikiem. Mag może zdecydować się na dalszą obserwację, by poznać kontakty szpiega. Skrytobójca może zechcieć wyciągnąć go nocą za obóz i zadbać o to, by wszyscy wspólnicy zdrajcy usłyszeli rozpaczliwe krzyki.

Każdy chce rozwiązać problem, ale każdy ma zupełnie inne poglądy i pomysły. Kierują się przy tym swoim doświadczeniem życiowym, poglądami i temperamentem. Najciekawsze z kolei jest to, że każda z tych decyzji może mieć swoje konsekwencje. Wojownik doprowadza do sądu, ale okazuje się, że wśród kontaktów są wysoko postawieni urządnicy – wojownik jest zagrożony. Mag obserwuje, ale szpieg zdołał wysłać wiadomosć o wysokim znaczeniu strategicznym. Łotrzyk torturował i zabił szpiega, ale w efekcie pozostali zdrajcy lepiej się teraz kryją.

Każdy powinien mieć własny powód do udziału w wyprawie

Kojarzysz ten motyw z gier RPG, gdy wykonujesz zadanie dla jakiejś postaci, która później w wyrazie wdzięczności dołącza do Twojej drużyny? Z pewnością, bo to jeden z najczęstszych powodów, dla których ktoś chce Ci towarzyszyć. Czasem jednak warto stworzyć mocniejsze podstawy. Każdy członek grupy może czegoś pragnąć, a wyprawa może być sposobem na osiągnięcie tego. Drużynę może potraktować jako sposób na osiągnięcie swojego celu, bo doprowadzi go w odpowiednie miejsce albo zapewni ochronę podczas podróży.

Podczas wspólnych przygód więzi mogą się zacieśniać, a dotychczasowe plany ulegać zmianie. Może być też tak, że złodziej dołączający do drużyny osiągnie swój cel, zanim jego towarzysze zrealizują cel wyprawy. Będzie z nimi dalej, czy ulotni się bez śladu?

Bohater, który nie potrafi walczyć

Fantasy dość łatwo sprowadzić do ciągu bitew, ale drużyna może potrzebować czegoś innego, niż kolejnego wojownika albo maga miotającego kulami ognia. Dyplomata, kronikarz, tłumacz, kartograf, polityk albo przewodnik mogą być postaciami, od których zależy sukces misji. Jednocześnie nie muszą potrafić walczyć. Muszą się chować w sytuacji zagrożenia, a drużyna musi ich chronić. Pozostali bohaterowie muszą brać pod uwagę to, że część ich towarzyszy nie jest w stanie walczyć, a to wymaga też podejmowania innych decyzji.

Niewalczący bohater nie musi być sprowadzony do roli bagażu, który jest potrzebny tylko w wybranych miejscach fabuły. Tłumacz może celowo przekręcać rozmowy, a kronikarz zdecyduje, w jaki sposób historia zapamięta bohaterów. Żadna postać nie jest słaba, bo każda w inny sposób wpływa na rozwój wydarzeń.

Czy bohaterowie są sobie nawzajem potrzebni?

Co straciłaby każda z postaci, gdyby została sama? Czy jedna osoba pomaga drugiej w zachowaniu rozsądku i pozostaniu przy zdrowych zmysłach? Czy dwie postacie uzupełniają się w jakiś sposób? Nie ograniczaj się tutaj do kwestii praktycznych, bo równie ważne może być wsparcie emocjonalne.

Zastanów się jeszcze, jak stworzyć drużynę fantasy, która nie będzie nudna. Idealny zespół, w którym każdy ma swoją rolę, wszyscy się lubią, ich kompetencje się uzupełniają i nikt nigdy nie podważa decyzji innych? Brzmi jak drużyna marzeń, tylko ludzie zwykle są bardziej skomplikowani i mają swoje słabości. W drużynie fantasy mogą pojawić się spięcia, rywalizacja o pozycję albo względy trzeciej postaci. Ktoś może też zostać wcielony do drużyny nie ze względu na swoje umiejętności, ale z powodu braku innych kandydatów.

Jak skład drużyny wpływa na fabułę?

Stworzyłeś drużynę fantasy? To teraz sprawdź, kto do niej należy i jak obecność poszczególnych postaci może wpływać na świat. Ciężko sobie wyobrazić, żeby nekromanta otoczony nieumarłymi sługami był wpuszczony do świątyni czczącej życie i pokój. Obecność arystokraty może natomiast otworzyć niejedne drzwi. Słynny weteran z pewnością wzbudzi szacunek wśród wojowników innych nacji. Tak samo na rozwój wydarzeń będzie wpływać reputacja poszczególnych członków drużyny oraz ich rasa i pochodzenie.

Jak stworzyć drużynę bez klas RPG?

Zabierz bohaterom miecze. Zabierz włócznie, sztylety i kusze. Zabierz całą broń i każdy element zbroi. Zabierz magię i przystąp do testów. Czy te postacie nadal da się od siebie łatwo odróżnić? Czy każdy ma własne poglądy, cele, historię i sposób, w jaki reaguje na napotkane problemy? Czy mają coś do zaoferowania poza umiejętnościami bojowymi? Czy relacje między postaciami byłyby interesujące również podczas zwykłej rozmowy przy stole? Dobra drużyna fantasy jest kompletna wtedy, gdy każdy z bohaterów wnosi do historii coś ciekawego. I nie jest to klasa postaci.

Dodaj Kroniki do preferowanych źródeł Google
Kliknięcie Logo prowadzi na stronę główną Kronik Światów
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z fantastycznych ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomagają nam w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne. Dzięki temu jesteśmy w stanie skuteczniej je rozwijać i sprawiać, że Twoje wrażenia będą znacznie lepsze.