Nie wszystkie smoki żyją na krańcach świata. Y Ddraig Goch od wieków zamieszkuje ziemie Wielkiej Brytanii, ukrywając się pod wzgórzami. Ta potężna istota odcisnęła swoje piętno na historii tego regionu. Nie jest to jednak agresywna bestia, a strażnik, który obudzi się, gdy Walia znów będzie go potrzebować.
Y Ddraig Goch osiąga imponujące rozmiary, przewyższając większość znanych gatunków smoków europejskich. Jego ciało pokrywają masywne, czerwone łuski o metalicznym połysku. Są one całkowicie odporne na ostrza, ogień i naturalne czynniki. Odcień łusek przechodzi od ciemnej purpury wzdłuż grzbietu po jaśniejsze, niemal karmazynowe barwy na skrzydłach i piersi. Kolce grzbietowe oraz te znajdujące się na głowie, są złociste.
Skrzydła smoka są szerokie, błoniaste i przystosowane do lotu. Stanowią też skuteczną ochronę ciała w czasie bezpośredniej walki. Oczy bestii żarzą się wewnętrznym światłem, które nasila się w momencie zagrożenia. Oddech Y Ddraig Goch jest zdolny stopić skałę i metal.
Skąd pochodzi smok Y Ddraig Goch?
Y Ddraig Goch należy do starożytnej linii smoków ziemnych, związanych bezpośrednio z konkretnym obszarem geograficznym. W przeciwieństwie do wędrownych smoków, jest istotą terytorialną. Często klasyfikowany jest jako smok-strażnik, a długość jego życia liczona jest w tysiącleciach.
Jego obecność w Walii potwierdzają relacje kronikarskie oraz liczne anomalie geologiczne, takie jak zapadliska czy nienaturalnie pęknięte skały. Wędrując po tych rejonach, można też natrafić na tereny o podniesionej temperaturze ziemi.
Co ciekawe, Y Ddraig Goch dosłownie tłumaczy się jako Czerwony Smok. Natomiast jego prawdziwe imię to Dewi.
Zachowanie i temperament
Ten wyjątkowy walijski smok znacząco różni się od innych gadów. Jego zachowanie wskazuje na wysoką inteligencję oraz zdolność do długotrwałej obserwacji otoczenia. Jest istotą groźną i potężną, ale też dobrotliwą. Według mitologii celtyckiej, Y Ddraig Goch jest patronem króla Artura i Camelotu.
Walijski smok przez większość czasu pozostaje w stanie głębokiego spoczynku, na granicy hibernacji. Budzi się wyłącznie w odpowiedzi na wezwanie, gdy Walia go potrzebuje. Jego aktywność może objawiać się wstrząsami, pożarami i nagłymi zmianami krajobrazu.
Y Ddraig Goch w mitologii celtyckiej
Dewi pojawia się w znanej opowieści Mabinogion Lludd i Llefelys. Według tej historii walijski smok zostaje zaatakowany przez białego smoka o imieniu Gwiber. Żadna z bestii nie mogła wygrać, a ryk rannego Y Ddraig Goch powodował więdnięcie roślin, jałowość ziem i śmierć zwierząt. To wydarzenie nazywane jest drugą z trzech plag Walii. Po długim czasie Dewi ostatecznie odniósł zwycięstwo. Wtedy też okazało się, co ujawnił Merlin, że Czerwony Smok symbolizuje Walijczyków, a Biały Smok jest symbolem najeźdźców, czyli Anglosasów.
W późniejszych latach na sztandarze króla Artura widoczny był czerwony smok na złotym tle. Był to (i wciąż jest) symbol siły i dumy Walii. Podobnego sztandaru przez wieki używali kolejni celtyccy władcy. Z czasem wizerunek smoka stał się nie tylko symbolem walijskim, ale też sztandarem królewskim w Szkocji. Z kolei w 1191 roku używał go Ryszard Lwie Serce podczas III krucjaty.
Co ciekawe, w 1945 roku archeolodzy przekopali pagórek Dinas Emrys, który przed wiekami nazwany tak został na cześć Merlina (czarodziej, gdy był jeszcze chłopcem, nosił imię Emrys). Zgodnie z legendą, smoki uniemożliwiały budowę zamku królowi Vortigernowi, co wymusiło kilkukrotną przebudowę. Wykopaliska archeologiczne ukazały jezioro i ruiny fortecy, potwierdzając, że nosi ona ślady kilkukrotnej przebudowy, dokładnie tak, jak opisuje to mitologia celtycka.
Interesujące jest również to, że Y Ddraig Goch ma powrócić, gdy Walia będzie w potrzebie. Przebudzi się, by bronić narodu. Co więcej, będzie mu towarzyszyć sam król Artur, który powróci z Avalonu w roli mesjasza.
