Początek świata w mitologii nordyckiej. Co tu robi krowa?

Początek świata w mitologii nordyckiej – narodziny Odyna

Zacznijmy od tego, żeby wszystko było jasne, że początek świata w mitologii nordyckiej opisuje początek naszego świata. Pustka Ginnungagap leżała pomiędzy ojczyzną ognia (Muspelheim) a ojczyzną lodu (Niflheim). To właśnie w tej pustce powstała Ziemia, nasz kosmos i wszystko, co znamy (Midgard).

Aż w końcu coś zaczęło się zmieniać. Szron z Niflheimu zaczął sięgać do ojczyzny ognia, a płomienie z Muspelheimu wyciągały się do krainy lodu. Spotkały się w połowie drogi – w środku pustki Ginnungagap. Lód zaczął się topić z przejmującym sykiem. Z kapiącej wody uformował się pierwszy z olbrzymów, Ymir. Potrafił on rozmnażać się bezpłciowo, więc kiedy spał, rodziły się z niego kolejne olbrzymy.

Lód jednak nieustannie topniał i powstała z niego… krowa. Audhumla karmiła Ymira swoim mlekiem, a sama żywiła się solnymi naciekami obecnymi w lodzie. W ten sposób przyspieszyła topnienie lodu, a przy okazji odsłoniła Buriego – Praprzodka. Miał to być pierwszy z rodu Asów. Buri zaś miał syna imieniem Bor, który poślubił Bestlę, córkę olbrzyma Bolthorna. Z ich związku zrodzili się półbogowie-półolbrzymy. Pierwszy był Odyn, który stał się wodzem Asów. Następnie pojawili się jego bracia: Vili i Ve.

Ymir był istotą groźną i destrukcyjną. Nowi bogowie nie byli w stanie żyć w jego pobliżu, więc go zabili. Odyn wraz z braćmi stworzył świat z ciała pokonanego olbrzyma. I tak:

• Oceany powstały z krwi Ymira,
• Ziemia z jego mięśni i skóry,
• Rośliny z włosów,
• Chmury z mózgu,
• Niebo z czaszki,
• Góry z kości,
• Kamienie z zębów i mniejszych kości.

Następnie Odyn wraz z braćmi uformowali pierwszych ludzi – Ask i Emblę. Odyn wydmuchał ich ich z pni jesionu i wiązu. A później, żeby zadbać o bezpieczeństwo swoje i pierwszych ludzi, ogrodzili Midgard płotem, mającym trzymać z dala żądne krwi olbrzymy.

Porządek wyłaniający się z chaosu

W mitologii nordyckiej Ymir jest uosobieniem chaosu, tak samo jak pustka Ginnungagap. Są one interpretowane jako nieograniczony potencjał, który nie przybrał jeszcze żadnej formy. Dlatego właśnie ten początkowy chaos przed powstaniem świata był opisywany przez wikingów jako pustka, z której dopiero coś miało się narodzić. Jednak w tej pustce zawsze znajduje się surowiec potrzebny do stworzenia świata – i pojawia się to w wielu religiach. W mitologii nordyckiej tym surowcem było ciało Ymira.

Co ciekawe, olbrzymy reprezentują siły bezkształtnego chaosu i stale zagrażają boskiemu porządkowi. Nie mogą jednak nigdy zwyciężyć w tej wojnie. Zmieni się to dopiero podczas Ragnaröku. Ale w końcu olbrzymy, jako przedstawiciele chaosu, również mają wiele do zaoferowania. Weźmy pod uwagę, że bogowie w mitologii nordyckiej często sięgali po ich dobra. Nie tylko po fizyczne przedmioty, ale też umiejętności, takie jak poezja czy zdolność warzenia piwa.

Przy tej okazji zwróćmy jeszcze uwagę na imię pierwszego z olbrzymów. Ymir oznacza Krzyczeć. A czym jest krzyk? Najprościej ujmując: bezkształtnym dźwiękiem, z którego mogą formować się słowa. Możemy zatem wysnuć wniosek, że bogowie, wykorzystując ciało Ymira do stworzenia świata, przekształcili krzyk w mowę, a chaosowi nadali znaczenie.

Konflikt dla wikingów był siłą twórczą

Wikingowie słynęli z zamiłowania do bitew. To byli naprawdę wojowniczy ludzie. Nie dziwi więc fakt, że początek świata w mitologii nordyckiej opiera się na konfliktach. Ymir powstał z walki ognia z lodem. Świat powstał z walki bogów z Ymirem. I przy tym było to pierwsze zamierzone zabójstwo w historii świata. Jednak u wikingów nie jest traktowane jako zbrodnia, a jako czyn konieczny. Oczywiście wikingowie nie gloryfikowali morderstw, ale akceptowali konieczność prowadzenia wojowniczego trybu życia, co miało umożliwiać im dokonywanie wielkich czynów, a także sięganie po chwałę i sławę.

Kreacja świata – bogowie i olbrzymy

Nordyccy bogowie są filarem utrzymujący w całości nasz kosmos, zwany Midgardem. Stworzyli go, nadając mu strukturę. W dodatku nieustannie ingerują w wydarzenia, jakie mają na nim miejsce. I będzie to trwało aż do Ragnaröku. Pamiętajmy jednak, że swój udział w stworzeniu świata w mitologii nordyckiej miały także olbrzymy. Cóż… być może Ymir nie zrobił tego z własnej woli. Stał się ofiarą, z której powstał świat. Ale mimo to, stał się jego częścią. Dlatego właśnie świat zawiera cząstkę pierwotnego chaosu.

Wikingowie wierzyli, że tkwią w Midgardzie pośrodku wojny miedzy bogami a olbrzymami. Są rozdarci między dobrem i porządkiem, a złem i chaosem. Ten konflikt ustanie dopiero podczas Ragnaröku, kiedy świat zostanie całkowicie zniszczony. Wszystko ponownie pogrąży się w w pustce nowego Ginnungagap.

Midgard to jeden z Dziewięciu Światów w mitologii nordyckiej

Początek świata w mitologii nordyckiej opisuje początek naszego świata. Tego, który znamy. Nazywa się Midgard i jest jednym z Dziewięciu Światów. Wszystkie one skupiają się wokół kosmologicznego drzewa Yggdrasil. Każdy z Dziewięciu Światów zamieszkują inne istoty (np. Asgard – Asowie, Midgard – ludzie). Ale są też elfy czy krasnoludy. No i na samym Yggdrasilu kwitnie życie. Znajdziesz tam Norny, Ratatoskra czy Vedrfolnira.

Teraz wiesz już, jak powstał nasz ludzki świat według mitologii nordyckiej.