Jörmungandr, znany też jako Wąż Midgardu, to jedno z najpotężniejszych i najbardziej przerażających stworzeń w mitologii nordyckiej. Olbrzymi wąż, który oplata Ziemię i trzyma w paszczy własny ogon. Istota balansująca na granicy chaosu i kosmicznego porządku.
Jörmungandr to olbrzymi wąż morski, którego rozmiary ciężko jest sobie w ogóle wyobrazić. W końcu jego potężne cielsko oplata całą Ziemię. Oddech Jörmungandra zatruwa wody mórz i oceanów. Jego oczy płoną niebieskim ogniem, a z łusek wydobywa się zielonkawy blask.
Ta niesamowita istota z mitologii nordyckiej ponoć potrafi zmieniać swoje rozmiary. Zazwyczaj jednak zachowuje wielkość przekraczającą ludzkie pojmowanie. Nie ma wątpliwości, że jest to pan głębin, a przy tym strażnik granic między światem ludzi a mitologiczną krainą.
Skąd pochodzi Jörmungandr?
Wąż Midgardu jest jednym z dzieci, które narodziły się z niepokojącego związku. Jego ojcem jest nordycki bóg oszustwa Loki, a matką olbrzymka o imieniu Angerboda. Jörmungandr oraz jego rodzeństwo, Fenrir i Hel, zaniepokoiły bogów Asgardu. Do tego stopnia, że postanowili oni uwięzić dzieci Lokiego.
Jörmungandr został wrzucony do morskich głębin otaczających świat ludzi. W Midgardzie rósł tak długo, że ostatecznie oplótł całą Ziemię i schwytał paszczą własny ogon. W ten sposób powstał symboliczny krąg nieskończoności.
Wąż Midgardu w mitologii nordyckiej
Jörmungandr to nie tylko przerażająca bestia. To istotny element nordyckiego porządku, w którym każda siła, nawet ta najbardziej destrukcyjna, ma swoje miejsce i rolę do spełnienia.
W mitologii nordyckiej Jörmungandr jest największym nemezis Thora, boga burzy i piorunów. Ich wzajemna nienawiść stała się legendarna. Według jednej z najbardziej znanych opowieści, Thor wyprawił się na morze z olbrzymem Hymirem, aby złowić Węża Midgardu. Jako przynęty użył głowy byka i niemal zdołał wyciągnąć Jörmungandra z morskich głębin. Jednak olbrzym Hymir przeraził się potęgi bestii i przeciął linę, uwalniając węża morskiego.
Ten konflikt wciąż trwa. Ostateczne starcie Thora i Jörmungandrama odbyć się podczas Ragnaröku. To właśnie wtedy, według mitologii nordyckiej, bóg piorunów ostatecznie zabije Węża Midgardu, choć sam również zginie, otruty jadem bestii.
Co symbolizuje Jörmungandr?
Jörmungandr najczęściej postrzegany jest jako ucieleśnienie chaosu, choć jego rola w mitologii nordyckiej nie jest jednoznaczna. Wąż Midgardu oplata świat i chwyta własny ogon. Przypomina starożytny symbol ouroborosa, czyli węża pożerającego samego siebie. Symbolizuje on cykl życia, śmierci i odrodzenia.
Pamiętajmy, że Jörmungandr nie jest jedynie zagrożeniem. To swoisty stabilizator świata, który balansuje między chaosem a ładem. Bez niego świat, jaki znamy, prawdopodobnie rozpadłby się na kawałki i pogrążył w nieskończonej otchłani.
Ciekawostki o Jörmungandrze
Według Voluspy (poemat z okolic X wieku), Wąż Midgardu uderzy ogonem o ziemię i opuści ocean podczas Ragnaröku.
Jad Jörmungandra jest na tyle silny, że jest w stanie zabić nawet boga. Tym samym Wąż Midgardu staje się jednym z najniebezpieczniejszych stworzeń mitologii nordyckiej.
W ezoteryce Jörmungandr utożsamiany jest z alchemicznym symbolem transformacji i powrotu.
Jörmungandr dla jednych jest zwiastunem zagłady. Bezlitosnym potworem, którego należy się obawiać. Dla innych jest strażnikiem i niezbędnym elementem układanki, który trzyma nasz świat w całości. Niezależnie od poglądów, Jörmungandr jest bestią fascynującą. Chaosem i ładem. Strażnikiem i potworem.
