Biała Dama z Darłowa to duch księżnej Zofii, który według miejscowych podań powraca do Zamku Książąt Pomorskich. Ze świecznikiem w dłoni przemierza komnaty i znika w murach. Jedni widzą w niej pokutnicą, a inni opiekunkę darłowskiej krainy.

Biała Dama z Darłowa pojawia się w darłowskim zamku
Darłowska Biała Dama jest zjawą związaną z konkretną postacią historyczną, bo miejscowe przekazy bezspornie wskazują na księżną Zofię, żonę Eryka II i matkę Bogusława X. Legendy jednak na różne sposoby tłumaczą jej obecność.
W podaniu zapisanym w zbiorze Legendy z dawnego powiatu sławieńskiego księżna pokutuje po śmierci za złe uczynki, jakich dopuściła się za życia. Muzeum w Darłowie przedstawia ją nieco inaczej, bo jako panią powracającą do swej siedziby, by kontynuować opiekę nad okolicą.
Jak wygląda Biała Dama z Darłowa?
Atrybutem Białej Damy z Darłowa jest zapalony świecznik. W przekazie muzealnym Zofia nosi długą, falistą suknię i bursztynowy naszyjnik. Trzymana w wyciągniętej dłoni świeca oświetla mroki zamkowych korytarzy. Z kolei podanie o spotkaniu więźnia i Białej Damy opisuje wysoką, bladą kobietę odzianą w bogate szaty i ze srebrnym świecznikiem w dłoni. Jej pojawieniu towarzyszy lodowate powietrze. W drugiej wersji charakterystyczne jest również to, że nie przenika przez mur, ale przechodzi przez tajemne przejście, które jednak niemal od razu bezszelestnie się za nią zamyka i znika.
Kim była księżna Zofia nim stała się Białą Damą?
Zofia pochodziła z rodu Gryfitów. Była córką Bogusława IX i Marii, księżniczki mazowieckiej. Po śmierci rodziców opiekował się nią Eryk Pomorski. Ostatecznie poślubiła jego krewniaka, Eryka II. Małżeństwo zakończyło się separacją, a Zofia zamieszkała z dziećmi w Darłowie i sprawowała rządy przy pomocy marszałka dworu Jana z Maszewa. Miejscowe legendy właśnie jego nazywają ukochanym księżnej Zofii, która zmarła w 1497 roku w Słupsku, gdzie została pochowana w klasztorze dominikanów.
Dodaj Kroniki do preferowanych źródeł Google





