Fantasy bestiami stoi. Smoki zieją ogniem, gobliny kradną skarby, a demony kuszą dusze… Ale czy zastanawiasz się czasem, co naprawdę siedzi w ich głowach?
Tworzenie potworów do świata fantasy to nie tylko kwestia wyglądu czy ich mocy. To także (a może: przede wszystkim) kwestia charakteru. W pamięć najbardziej zapadają nie te istoty, które równają góry z ziemią, ale te, które potrafią zaskoczyć, wzruszyć albo… rozśmieszyć. Dowiedz się więc, jak stworzyć potwora z duszą – istotę, która będzie czymś więcej niż przeszkodą fabularną.
W klasycznym fantasy potwór często jest tylko “przeszkodą”. Czymś, co bohater musi pokonać żeby posunąć się dalej w historii. Ale czasy się zmieniają. Czytelnicy i gracze oczekują głębi, emocji i motywacji nawet od najbardziej przerażających stworzeń. Dlaczego tak jest? To proste.
Budujesz bardziej wiarygodny świat – nawet najdziwniejsze stworzenia muszą się w nim jakoś odnaleźć.
Tworzysz zaangażowanie emocjonalne – potwór z odpowiednimi cechami charakteru może budzić nie tylko strach, ale też współczucie, gniew czy sympatię.
Zyskujesz fabularne mięso – osobowość bestii otwiera możliwości nowych dialogów, sojuszy i fabularnych twistów.
Od bestii do bohatera – jak nadać potworowi charakter?
1. Czego to stworzenie fantasy chce?
Każde stworzenie, niezależnie od tego, czy pochodzi z najmroczniejszych otchłani, czy z tęczowej krainy, ma jakąś motywację. Coś nim kieruje. Tylko co to jest? Opcji masz wiele: głód, instynkt przetrwania, zazdrość, chciwość, gniew, zemsta, chęć poprawy świata, nadzieja…
Klasycznie w fantastyce trolle mieszkają pod mostami. Każdy to wie. I strzegą tych mostów. Czasem z prostego powodu: bo tak. I na tym się kończy. Ale co, jeśli po drugiej stronie mostu są małe trollątka, a troll zwyczajnie ich strzeże kierowany miłością do nich? Tutaj już opcja “zabić bestię” nie jest taka oczywista.
2. Niech Twój stwór ma swoje nawyki i dziwactwa
Potwór, który codziennie układa czaszki w rzędy według rozmiaru? Albo taki, który nuci pieśni ze swojego dzieciństwa. Takie detale tworzą wyjątkowy klimat fantasy i dodają światu autentyczności. Zastanów się nad tym, co lubi jeść Twoja bestia, o czym śni, co kolekcjonuje, jaką ma rutynę.
3. Co, jak i ile mówi?
Mowa jest potężnym narzędziem. To nie podlega dyskusji. Jej brak jest równie wymowny… W każdym razie, istota fantasy mówiąca wierszem, bełkotliwym szeptem, mówiąca do siebie, porozumiewająca się telepatycznie albo na głos wypowiadająca wszystkie swoje myśli (myśląc przy tym, że inni tego nie słyszą) potrafi zrobić spore wrażenie. A czasem właśnie cisza będzie w stanie opowiedzieć równie wiele.
Myśli na głos, ale wydaje jej się, że nikt tego nie słyszy? A może tak myślą słyszący ją bohaterowie? W końcu wypowiadanie swoich myśli albo ich odpowiednich części, może być znakomitym środkiem manipulacji…
Wygląd ma znaczenie, ale…
Nie musisz koniecznie zaczynać od liczby rogów i łusek. Zamiast skupiać się na zewnętrznym wyglądzie i wymyślać fizyczność stwora, zacznij od zaprojektowania jego wnętrza. W ten sposób wygląd stanie się konsekwencją charakteru i właściwie sam zacznie się tworzyć. Dumny potwór będzie wyprostowany i pewny siebie. Tchórzliwe stworzenie będzie miało opadające skrzydła i duże oczy, dzięki którym lepiej zobaczy ewentualne zagrożenie.
Tworzenie potwora z osobowością: Krótki szablon
Zanim rzucisz potwora w wir opowieści, odpowiedz sobie na kilka pytań, które dotyczą tej wyjątkowej istoty:
Skąd pochodzi?
Jakie ma wspomnienia, lęki, pragnienia?
Jak reaguje na ludzi, elfy, drowy czy inne istoty?
Czy potrafi kochać? Czy doskwiera jej samotność? Jakie emocje czuje?
Jak wygląda jej dzień? Co robi w momentach nieukazanych w Twojej historii?
Czy czasem się śmieje? A jeśli tak, to co jest w stanie rozśmieszyć Twoją bestię?
Potwory fantasy zapadające w pamięć – przykłady
W fantastyce jest wiele bestii, o których się zapomina. Jest też wiele tych, które zapadają w pamięć:
Gollum (Władca Pierścieni) – fizycznie potwór, a psychicznie… jeden z najbardziej złożonych bohaterów fantasy,
Smaug (Hobbit) – ten wyjątkowy smok nie ogranicza się do ziania ogniem, ale też drwi, analizuje, jest próżny i chętnie prowadzi rozmowy,
Dracula – coś więcej niż krwiożerczy wampir. Uwodziciel, strateg i samotnik. Drapieżnik o duszy poety,
Sylvanas Wildrunner (Warcraft) – niegdyś elfka, obecnie banshee. Zdradzona postać, pełna gniewu, cierpienia i rozpaczy. Chociaż jej czyny są potworne, to motywacje pozostają ludzkie,
Cheschire Cat (Alicja w Krainie Czarów) – psychodeliczny kot, który nieustannie śmieje się z wszelkiej logiki i moralności.
Voldemort i Nagini – śmiertelny duet. Lord Voldemort – technicznie człowiek, choć potwór, którego osobowość to studium obsesji, wyparcia, pogardy i poczucia wyższości. Z kolei Nagini to jego niemal niema towarzyszka (mało kto rozumie jej syk). Jest jednak postacią pełną tragizmu, lojalności i agresji.
To tylko garść przykładów – w fantastyce znajdziesz naprawdę sporo przykładów. Tobie też z pewnością od razu przychodzi coś do głowy!
Przełam potworny schemat
Czy potwór musi być… potworem? A może “potwór” to tylko opinia tych, co go nie rozumieją? Dla jednej kultury może być świętym strażnikiem, a dla innych – przeklętym i krwiożerczym demonem. Złe uczynki bestii fantasy nie muszą być powodowane niskimi pobudkami. Może to być strach o własne życie i obrona przed nieznanym. Tak jak większość dzikich zwierząt – kiedy nie są niepokojone, zazwyczaj unikają kontaktu z człowiekiem. Jednak przyparte do muru (albo gdy tak się poczują), mogą zaatakować. I w tym wszystkim to właśnie człowiek może okazać się najgorszym potworem.
Potwór z duszą to potencjał dla Twojej historii fantasy
Jeśli chcesz, by Twój świat fantasy ożył, to niech i Twoje potwory żyją. Niech wypełniają je emocje, marzenia, pragnienia, sprzeczności, dylematy. Niech każdy z nich ma swoją wyjątkową historię. Pamiętaj, że potwór z osobowością to nie tylko większe wyzwanie dla bohatera, ale też lustro dla czytelnika albo gracza.
Dlatego zapytam jeszcze raz: Czy Twój potwór ma osobowość? Jeśli nie, to czas go nią obdarzyć. Niech nie będzie tylko zagrożeniem i fabularnym dodatkiem. Niech stanie się… opowieścią.
