Władca Pierścieni, Malazańska Księga Poległych, Hobbit, Harry Potter. Jest wiele znakomitych powieści, w których zbrojne starcia są na porządku dziennym. Bitwa fantasy może być istotnym elementem Twojej historii. Dlatego warto postarać się, by naprawdę była wyjątkowa.
Zbrojne starcia wielkich armii czy małe pojedynki rycerskie. Niezależnie od formy, ich opis zawsze wydaje się trudny do stworzenia. Nie można czytelnika przytłoczyć ani zanudzić, a wydarzenia nie mogą wydawać się nudne, pozbawione znaczenia czy sztucznie wydłużone. Jak opisać bitwę fantasy, by czytelnik poczuł się jak w środku akcji?
Emocje postaci w wirze walki
Bitwa nie sprowadza się do fizycznego konfliktu. Każda walka zawsze niesie ze sobą silne emocje. Wojownicy mogą czuć strach, gniew, adrenalinę, determinację czy zwątpienie. Emocje sprawiają, że każdy zadany cios ma swoją wagę. Mają też znaczący wpływ na zachowanie bohatera i strategię, jaką przyjmie.
Staraj się stosować opisy, które uwzględniają odczucia walczących postaci. Desperackie ataki, gdy gaśnie nadzieja. Paniczna ucieczka, gdy zostaną złamane morale. Zdecydowana szarża kawalerii na odsiecz towarzyszom. Oszołomienie spowodowane zamieszaniem, chaosem i śmiercią. W tym wszystkim liczy się też doświadczenie nie tylko całej armii, ale również pojedynczych jednostek.
Wykorzystuj wszystkie zmysły
Opisując bitwę fantasy, nie ograniczaj się do tego, co widać na polu walki. Staraj się pójść kilka kroków naprzód. Niech realizm rośnie z każdym pchnięciem włócznią i każdym wypowiedzianym zaklęciem. Ten upadł, ten machnął, tamten się przewrócił. Można lepiej.
Pamiętaj o dźwiękach towarzyszących wojownikom. Zgrzyt metalu, szczęk mieczy, głuche uderzenia o tarczę, tętent kopyt, krzyk ludzi (panika, zagrzewanie do walki, komendy). Zaczynasz to czuć, nie? A skoro o czuciu mowa… mamy jeszcze do dyspozycji dotyk, węch i słuch.
Wyobraź sobie bohatera podczas walki na polu bitwy. Zobacz, jak ślizga się na błocie nasiąkniętym krwią poległych i rannych. Poczuj wstrząsy towarzyszące uderzeniom, ból, zmęczenie mięśni. Dym szczypiący w oczy i wdzierający się do płuc, kurz utrudniający oddychanie, odór krwi, potu i śmierci. Gorzki i metaliczny posmak w ustach, piach zgrzytający w zębach.
Nie przesadź z opisami, ale uwzględniaj zmysły w swojej historii. One potrafią zdziałać cuda. Ze zmysłami wszystko wydaje się żywsze.
Rytm i tempo narracji
Bitwy w literaturze przypominają nieco muzykę. O napięciu w znacznej mierze decyduje jej tempo. Podczas dynamicznych wymian ciosów i podkreślenia chaosu na polu bitwy stosuj krótkie, szybkie zdania. One podkręcają dynamizm i realizm.
Chwila wytchnienia, gdy bohater podnosi się z ziemi albo chwilowo nie ma nikogo w zasięgu miecza? Czas na dłuższe, bardziej rozbudowane fragmenty. Możesz opisać refleksje bohatera, jego spostrzeżenia i zastosować dramatyczne spowolnienia.
Co zmieniają wymienione ciosy?
Niemal każdy cios powinien coś zmieniać. Może zranić, obalić na ziemię, zmusić do reakcji, złamać tarczę albo broń. Niech czytelnik widzi ciąg przyczynowo-skutkowy. Błysk metalu, szarpnięcie ciała, upadek, zmiana strategii (lub śmierć). Uderzenie mieczem w kolano sprawia, że wojownik pada na ziemię. Daje radę się jeszcze bronić? Czy raczej obezwładnia go ból lub przy upadku nadziewa się na ostrze?
Nie musisz opisywać każdego szczegółu broni czy uzbrojenia. Nie musisz opisywać każdego ruchu. Skup się na momencie dramatycznym i efektach emocjonalnych. Opisuj to, co ma znaczenie. Nadmiar treści spowolni akcję. Jeśli to Twój zamysł, to dobrze, ale jeśli zrobisz to przez przypadek w niewłaściwym momencie, możesz wybić czytelnika z rytmu.
Dodaj elementy otoczenia
Bitwa fantasy może toczyć się w różnych sceneriach. Starożytne ruiny, małe wioski, las czy otwarta przestrzeń – teren zawsze wpływa na przebieg starcia i zastosowaną strategię. Pamiętaj, by opisywać interakcję bohatera z otoczeniem. Bohater może przewrócić beczkę, by stworzyć pewną osłonę. Może wskakiwać na dach domostwa, podpalać chaty, wyskakiwać z okna czy rozlewać wodę, by grunt stał się śliski. No i przestrzeń. Wojownik z włócznią może mieć problemy w ciasnym pomieszczeniu.
Bitwa, bitwa i po bitwie
Nie kończ bitwy fantasy w momencie, gdy pada ostatni cios. Pokaż zmęczenie, rany, opadające emocje i refleksje bohaterów. Pokaż, co przyniosła ta bitwa. Nie tylko, kto wygrał, ale też, jaką zapłacił za to cenę. Wojownicy nie zawsze radują się z wygranej. Czasem przytłacza ich ogrom śmierci i zniszczenia. Szczególnie gdy ich ofiarami padały też przypadkowe osoby, które znalazły się w złym miejscu o złej porze.
