Fenrir, potomek Lokiego i olbrzymki Angrbody, rósł w siłę szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał. Jego oczy płonęły dzikim ogniem, a kły błyszczały jak ostrza. Bogowie widzieli w nim groźbę dla Asgardu i postanowili działać. Jak mitologia nordycka opisuje uwięzienie Fenrira?
Fenrir rósł w siłę i wydawało się, że nigdy nie przestanie. Wkrótce zaczął budzić lęk w sercach nawet najdzielniejszych bogów Asgardu. Thor i sam Odyn drżeli przed jego potęgą. Postanowili szybko działać i sprawić, by syn Lokiego przestał stanowić dla nich zagrożenie.
Początkowo próbowali użyć łańcuchów wykutych przez krasnoludy. Wykorzystali do tego najlepszą stal, a łańcuch był ciężki jak same góry. Wilk jednak z łatwością zrywał jego ogniwa. Uwięzienie Fenrira okazało się znacznie trudniejsze, niż można by przypuszczać. W dodatku każda kolejna próba potęgowała gniew bestii.
Gleipnir – stworzenie magicznego artefaktu
W końcu bogowie stworzyli plan, który nie mógł się nie udać. Wysłali do podziemnego królestwa krasnoludów posłańców. Po długim czasie żmudnych prac i rzucania zaklęć powstał Gleipnir. Różnił się on od łańcuchów, ponieważ był niezwykle cienką i pozornie delikatną tkaniną. Zerwać go jednak żadna siła nie zdoła.
Uwięzienie Fenrira – podstęp bogów
Gleipnir był gotowy, ale pozostawał jeden istotny problem. Jak spętać nim Fenrira? Bogowie postanowili wykorzystać fakt, że wilk, mimo wszystko, wciąż był dzieckiem. Choć wykazywał się nieufnością i budził grozę, to był młody. Pragną zaufania, bliskości i zabawy. Nordyccy bogowie postanowili to wykorzystać, proponując mu grę.
Nieufność Fenrira zrodziła się z pogardy, jaką darzyli go bogowie. Tak więc z podejrzliwością patrzył na Gleipnir. Wyczuwał podstęp, ale jednocześnie chciał, by ktoś z nim się bawił. Zgodził się, aby związać go delikatną tkaniną. Gra polegała na tym, że spróbuje ją rozerwać, a jeśli nie da rady, to bogowie go uwolnią. Zażądał jednak gwarancji, że nie padnie ofiarą podstępu. W związku z tym Tyr zgodził się włożyć dłoń w pysk Fenrira.
Gdy tylko Gleipnir oplótł ciało wilka, bestia zaczęła się miotać i wyć. Nie zdołała jednak zerwać krępujących ją nici. Bogowie odsunęli się trwożnie, ale byli już spokojniejsi. Widzieli, że ich plan zakończył się sukcesem. Jedynym, który nie zdołał odejść na bezpieczną odległość był Tyr. Fenrir, gdy tylko uświadomił sobie, że został oszukany, zacisnął kły i odgryzł dłoń nordyckiego boga.
Smutny los Fenrira
Fenrir od wieków leży spętany i przykuty do skały. Wciąż rośnie, tak samo jak jego gniew i pragnienie zemsty. Czeka, bo wie, że wolność wkrótce nadejdzie. Wiedzą o tym również bogowie. W dniu Ragnaroku Fenrir uwolni się ze swego więzienia i pożre samego Odyna.
